Παρασκευή, 18 Μαΐου 2012

Γιατί ο λαλίστατος κος Τσίπρας σωπαίνει για το Δημόσιο;

Tου Θανάση Λυρτσογιάννη, Ημερησία, 18.5.12
Ενώ το μεγάλο ζήτημα και ζητούμενο είναι οι μεταρρυθμίσεις στο Δημόσιο, η πάταξη της γραφειοκρατίας, η κατάργηση νεκρών οργανισμών, η ριζική αλλαγή της λειτουργίας όλου του Δημοσίου, ο ΣΥΡΙΖΑ σιγοσφυρίζει στο αυτί άλλες υποσχέσεις. Λαλίστατοι ο κύριος Τσίπρας, τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και των άλλων κομμάτων για τον ιδιωτικό τομέα, τις μειώσεις μισθών και συντάξεων, τις κλαδικές συμβάσεις και τα μέτρα που οδηγούν την οικονομία σε βαθύτερη ύφεση. Εχουν δίκιο όταν υποστηρίζουν πως χρειάζεται ένα στοπ, γιατί οδηγούν στην κόλαση. Ομως, γιατί αυτή η μονομέρεια; Γιατί η προεκλογική αντιπαράθεση επικεντρώνεται στον ιδιωτικό τομέα ή πιο σωστά γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ τεχνηέντως οδηγεί τη συζήτηση σε αυτό το πεδίο; Μα, γιατί μπορεί να υπερθεματίσει σε φιλολαϊκές κορώνες, σε μέτρα προστασίας του εισοδήματος, σε αγώνα για την αποτροπή της ύφεσης, χωρίς κανείς να μπορεί να υποστηρίξει τα αντίθετα, Παίζει εν ου παικτοίς και επικοινωνιακά κατάφερε να το κάνει δικό του γήπεδο κυριολεκτικά. Αλλά τι γίνεται με τον μεγάλο ασθενή; Τι προτείνει για το Λεβιάθαν που οδήγησε τη χώρα στον γκρεμό; Σιωπή ή περίπου σιωπή. Ενώ το μεγάλο ζήτημα και ζητούμενο είναι οι μεταρρυθμίσεις στο Δημόσιο, η πάταξη της γραφειοκρατίας, η κατάργηση νεκρών οργανισμών, η ριζική αλλαγή της λειτουργίας όλου του Δημοσίου, ώστε με το χαμηλότερο δυνατό κόστος (γιατί το επιφορτίζονται οι φορολογούμενοι) να προσφέρει υπηρεσίες υψηλού επιπέδου αντί να ταλαιπωρεί τους πολίτες, ο ΣΥΡΙΖΑ σιγοσφυρίζει στο αυτί άλλες υποσχέσεις. Πώς το κάνει; Μα, με το να υπόσχεται 100.000 διορισμούς και κατώτατο μισθό 1.300 ευρώ, που αποτελεί την κορύφωση του λαϊκισμού. Το υπόλοιπα υπονοούνται και ψηφοθηρικά αποδίδουν, όπως έδειξε η μετακίνηση των εκλογέων. Ομως, που δεν μας είπε ποιος θα πληρώσει έναν τέτοιο πολυτελή δημόσιο τομέα, γιατί κοστίζει... εκλογικά.


1 σχόλιο:

manousos είπε...

ΠΟΙΑ ΕΛΛΑΔΑ ΘΕΛΟΥΜΕ; Την Ευρωπαϊκή Ελλάδα της ολιγαρχίας, του κυρίαρχου χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου ,και του πελατειακού κράτους;
Την Ευρωπαϊκή Ελλάδα των οριζοντίων περικοπών εις βάρος των φτωχότερων στρωμάτων; Ή την Ευρωπαϊκή Ελλάδα της κοινωνίας των πολιτών, των δικαιωμάτων και των υποχρεώσεων, αλλλά και του κράτους πρόνοιας; Ασφαλώς κι ένα κράτος που να λειτουργεί αξιοκρατικά όχι πελατειακών δικτύων, που να μην ταλαιπωρεί τον πολίτη.Ψήφισα ΣΥΡΙΖΑ για όλα αυτά, και όχι για να ξαναγεννηθεί το λαϊιστικό ΠΑΣΟΚ όπως το κατηγορούν οι επικριτές του.
Σήμερα έχουμε μια τριτοκοσμική Ελλάδα που δεν μπορέσαμε να διοικήσουμε μόνοι μας ,και γίναμε Γερμανικό προτεκτοράτο.
Κάποτε δεν πρέπει να αντισταθούμε και να φωνάξουμε ότι¨ "έτσι είναι τα πράγματα αλλά έτσι δεν θα πάνε."
Για να γίνει αυτό χρειάζεται σχέδιο εθνικής και λαϊκής σωτηρίας.Όχι σωτηρίας των τραπεζιτών και των μονοπωλίων . Δύο καρπούζια στην ίδια μασχάλη δεν χωράνε. "Κι έρχεται η στιγμή να αποφασίσεις με ποιούς θα πας και ποιους θα αφήσεις."
ΜΑΝΟΥΣΟΣ Γ. ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ

Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget

Αναγνώστες