Τετάρτη, 3 Σεπτεμβρίου 2014

Αμάρτια Σεν: Η Ελλάδα χρειάζεται μεταρρυθμίσεις, αλλά...


Συνέντευξη στην Καθημερινή
«Τα προβλήματα της Ελλάδας δεν προήλθαν από τον ιδιωτικό τομέα, όμως προήλθαν προεξαρχόντως από τις σπατάλες του κράτους. Ηταν πάνω από όλα σύμπτωμα της διεθνούς κατάστασης», απαντά ο Σεν. «Η ελληνική οικονομία αναπτυσσόταν ταχέως για πολλά χρόνια πριν από τη διεθνή κρίση και το κράτος δεν είχε προβλήματα χρηματοδότησης». Δίνει έμφαση στην κρίσιμη ανάγκη μεταρρυθμίσεων, η απουσία των οποίων στα χρόνια πριν από την κρίση είχε αποτέλεσμα ένα δημόσιο τομέα που κόστιζε περισσότερο από όσο θα έπρεπε και που είχε λιγότερα έσοδα, κυρίως εξαιτίας της μη καταπολέμησης της φοροδιαφυγής. Ωστόσο, όπως σημειώνει, «η λιτότητα δεν βοήθησε στην προώθηση των αλλαγών που χρειάζονταν στη δημόσια διοίκηση. Η συρρίκνωση της οικονομίας που επέφερε, δε, επιδείνωσε δραματικά τα δημόσια οικονομικά». «Χώρες όπως η Ελλάδα, αλλά και η Πορτογαλία, η Ιταλία, η Ισπανία, χρειάζονται μεταρρυθμίσεις», τονίζει ο Σεν. «Τις χρειάζονται με έναν τρόπο που δεν τις χρειάζεται η Γερμανία. Αντιστοίχως δεν τις χρειάζεται ούτε η Βρετανία, γιατί σε μεγάλο βαθμό τις έκανε η Μάργκαρετ Θάτσερ – η οποία, φυσικά, σε κάποιες περιπτώσεις το παράκανε».


Στα πρωτοσέλιδα των βρετανικών εφημερίδων μιλούσαν για την πιο ψυχρή αυγουστιάτικη αργία στα χρονικά. Ο καιρός περιγραφόταν «κρύος, γκρίζος και υγρός». Στη Σκωτία, αναφέρθηκαν θερμοκρασίες παγετού σε ορισμένες περιοχές.

Τι οφείλουμε στην 3η του Σεπτέμβρη Κέρδη και απώλειες από τη διακυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ

Του Γιώργου Σιακαντάρη, ΝΕΑ
Η ίδρυση του ΠΑΣΟΚ αποτέλεσε μια ρήξη και μια τομή στην πολιτική ιστορία της Ελλάδας. Το ΠΑΣΟΚ, σύμφωνα με πολλές επιστημονικές αναλύσεις, συνέθεσε πρόσωπα και ιδέες από τους χώρους του Κέντρου και της Αριστεράς της προδικτατορικής περιόδου υπό την ηγεσία του ιδρυτή του Ανδρέα Παπανδρέου, δημιουργώντας ένα ριζικά νέο σχήμα και το πρώτο, ουσιαστικά, μαζικό κόμμα στην ελληνική ιστορία. Κατά τη γνώμη μου, όμως, ήταν και το πρώτο αστικό μαζικό κόμμα της χώρας. Ας τα πάρουμε όμως τα πράγματα με τη σειρά Η ίδρυση του ΠΑΣΟΚ στις 3 Σεπτεμβρίου 1974 και η ανάδειξή του σε κυβερνών κόμμα το 1981 έφερε στην εξουσία έναν καινοφανή και σύνθετο συνασπισμό εξουσίας. Καινοφανής γιατί πρώτη φορά στη μεταπολεμική Ελλάδα κάποιος αναλάμβανε να υποστηρίξει την ηττημένη στον Εμφύλιο Ελλάδα και σύνθετο γιατί ταυτόχρονα εξέφραζε και την ανάγκη ανάδυσης των εξαρθρωμένων ή ανύπαρκτων μεσαίων στρωμάτων (μη προνομιούχοι), τα οποία στην ουσία αποτελούν και τον «τροφοδότη λογαριασμό» της αστικής τάξης. Δεν είναι αυτά η αστική τάξη, αλλά η ύπαρξή τους τροφοδοτεί και ανανεώνει την αστική τάξη. Η απουσία της αστικής κοινωνίας αποτελεί το κλειδί για να κατανοήσει κανείς τι ήταν το ΠΑΣΟΚ, τι προσπάθησε να εκφράσει, πού πέτυχε, πού και γιατί απέτυχε. Τα αιτήματα για λαϊκή κυριαρχία, εθνική ανεξαρτησία και κοινωνική δικαιοσύνη ήταν η πρώτη σελίδα ενός βιβλίου που αφορά κάθε αστικό εκσυγχρονισμό.

Τρίτη, 2 Σεπτεμβρίου 2014

Η αναγκαία υπέρβαση

 
Του Ανδρέα Πανταζόπουλου, ΒΗΜΑ

Εχουμε και αλλού υποστηρίξει ότι ο πραγματικός γενέθλιος «τόπος» του ΠαΣοΚ είναι ο Ιούλιος του '65. Η ερμηνεία εκείνων των γεγονότων από τον Ανδρέα Παπανδρέου ενισχύει μία εδραία εθνικο-λαϊκή αφήγηση η οποία κραδαίνει με υπερηφάνεια τη διαχρονική αντιστασιακή της σημαία. Και ταυτόχρονα τη σχηματοποιεί, πολιτικοποιώντας την. Ας θυμηθούμε: το ελληνικό πρόβλημα, η άρση των αιτίων μιας χρόνιας ελληνικής υπανάπτυξης, σύμφωνα με τον μελλοντικό ιδρυτή του ΠαΣοΚ, δεν μπορεί να ευοδωθεί αν προηγουμένως δεν επιλυθεί το πολιτικό πρόβλημα της χώρας. Ποιο ήταν αυτό; Η «εξάρτηση» μιας «περιφερειακής», «αποικιακής» χώρας από τον «ιμπεριαλισμό» και τις «πολυεθνικές», κ.λπ. Διατυπωνόταν δηλαδή μια μεταχρονολογημένη τριτοκοσμική θέση, σύμφωνα με την οποία από τη στιγμή που θα πληγεί η εξάρτηση στην κορυφή (με την κατάκτηση της εξουσίας από ένα γνήσια πατριωτικό και λαϊκό κίνημα, όπως μερικά χρόνια αργότερα θα αυτοχρισθεί το ΠαΣοΚ), τότε, αυτομάτως, όλα τα προβλήματα, με πρώτο αυτό της οικονομίας, αλλά και της εκπαίδευσης, βασικοί φορείς της κοινωνικής ανάπτυξης, θα βρουν τον δρόμο τους. Ολα, συνεπώς, συνοψίζονταν σε ένα ζήτημα «πολιτικής βούλησης», μιας ριζικής «αλλαγής» στην «κορυφή» της εξουσίας, που θα συνοδευόταν από την «ελληνοποίηση του κρατικού μηχανισμού» και την άσκηση μιας «περήφανης», «αδέσμευτης» εξωτερικής πολιτικής. Μια ρητορική που και σήμερα δεν μας είναι καθόλου ξένη, προερχόμενη και από τα δύο «άκρα».

Κριστιάν Λαβάλ Γιατί επέζησε ο νεοφιλελευθερισμός;

Από τον Θανάση Γιαλκέτση, Εφημερίδα των Συντακτών
 Σε συνέντευξή του στην εφημερίδα «Il manifesto» ο Κριστιάν Λαβάλ, καθηγητής Κοινωνιολογίας στο Πανεπιστήμιο της Ναντέρ στο Παρίσι και συγγραφέας του βιβλίου «La nouvelle raison du monde. Essai sur la société néolibérale» (La Découverte, 2009) μαζί με τον φιλόσοφο Πιερ Νταρντό, μιλά για τον νεοφιλελευθερισμό ως μορφή ζωής. Ο Κριστιάν Λαβάλ είναι καθηγητής Κοινωνιολογίας στο Πανεπιστήμιο της Ναντέρ στο Παρίσι. Ο κοινωνιολόγος Λαβάλ και ο φιλόσοφος Πιερ Νταρντό έχουν γράψει από κοινού ένα σημαντικό βιβλίο με τίτλο «La nouvelle raison du monde. Essai sur la société néolibérale» (La Découverte, 2009). Σύμφωνα με τους δύο Γάλλους μελετητές, ο νεοφιλελευθερισμός δεν είναι μόνον μια ιδεολογία ή μια οικονομική πολιτική. Είναι πρωτίστως μια μορφή ζωής, μια νέα ορθολογικότητα που διαμορφώνει την ατομική ταυτότητα και τις κοινωνικές σχέσεις, υποχρεώνοντας όλους να ζουν σε ένα σύμπαν γενικευμένου ανταγωνισμού. Η ακόλουθη συνέντευξη του Κριστιάν Λαβάλ δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Il manifesto.
• Πολλοί οικονομολόγοι και πολιτειολόγοι είχαν υποστηρίξει ότι με την οικονομική κρίση ο νεοφιλελευθερισμός θα παραχωρούσε τη θέση του σε κεϊνσιανές πολιτικές. Εξι χρόνια μετά το ξέσπασμα της κρίσης, ο νεοφιλελευθερισμός συνεχίζει να αποτελεί το κυρίαρχο οικονομικό, κοινωνικό και πολιτικό μοντέλο. Ποιοι είναι, κατά τη γνώμη σας, οι λόγοι μιας τέτοιας ικανότητας επιβίωσης;

Δευτέρα, 1 Σεπτεμβρίου 2014

Η κορύφωση και το τέλος της Ανανεωτικής Αριστεράς

 Του Γεράσιμου Γεωργάτου, www.metarithmisi.gr
 Δυστυχώς, πολύ δυστυχώς, η Ανανεωτική Αριστερά δεν μπορεί πλέον να ανανεώσει ούτε τον εαυτό της, για να είναι χρήσιμη και στην κοινωνία. Δεν τολμά στοιχειώδεις παραδοχές και υπερβάσεις. Ο τελευταίος της σταθμός, η ΔΗΜΑΡ, συρρικνωμένη και τριχασμένη, χωρίς κρίσιμη μάζα και με τους πολίτες να της έχουν γυρίσει την πλάτη, είναι εξαιρετικά δύσκολο έως αδύνατον να ανακάμψει. Είναι εύγλωττος ο τίτλος που χρησιμοποιεί η ίδια η Ντόρα Τσικαρδάνη σε κάποια ιστοσελίδα, «Προφανώς, η τελευταία μου ομιλία στην Κ.Ε». Από δω και πέρα, και ιδίως μετά το επικείμενο συνέδριο, το μόνο που θα έχει απομείνει θα είναι μοναχικές διαδρομές ή διαδρομές σε μικρές παρέες στη Δημοκρατική Παράταξη, στο ΠΟΤΑΜΙ, στο σπίτι ή δεν ξέρω που αλλού και φυσικά και στον ΣΥΡΙΖΑ. Κάποια πιο «επιφανή» στελέχη ίσως διασωθούν. Όμως αυτό δεν είναι το ζητούμενο για την Ελλάδα της κρίσης και της συντηρητικής διακυβέρνησης. Κρίμα.
Περί της ΔΗΜΑΡ βεβαίως ο λόγος και με αφορμή γι` αυτές τις σκέψεις την πολύ καλή ομιλία της Ντόρας Τσικαρδάνη, εκ μέρους της Μεταρρυθμιστικής Τάσης, στην τελευταία Κ.Ε του κόμματος. Πρώτα – πρώτα υπάρχει, κατά τη γνώμη μου, ένα ιδεολογικό – πολιτικό ζήτημα. Η ανανέωση της αριστεράς από την εμφάνισή της στον ευρωπαϊκό χώρο, με αιχμή το ιταλικό Κ.Κ και τον Μπερλιγκουέρ, και όπως εκφράστηκε στην Ελλάδα μετά τη διάσπαση του 68 και τον Λεωνίδα Κύρκο, αφορούσε πρωτίστως και κυρίως την ανανέωση του κομμουνιστικού κινήματος: όχι στην δι` εφόδου κατάληψη της εξουσίας, αλλά αποδοχή και σεβασμός του αστικού πλουραλιστικού κοινοβουλευτικού πλαισίου και των διαδικασιών του, για την διαμόρφωση με μεταρρυθμίσεις μιας κοινωνίας ισότητας και δικαιοσύνης. Αυτό που ονομάστηκε Σοσιαλισμός με Ελευθερία και Δημοκρατία.

Οι μισές αλήθειες της ευρωκρίσης


Του Γιώργου Παγουλάτου, Καθημερινή

H αντιμετώπιση της ευρωκρίσης στηρίχθηκε σε μισά μέτρα – γι’ αυτό η κρίση συνεχίζεται. Ο διάλογος στην Ευρωζώνη διεξάγεται με μισές αλήθειες – γι’ αυτό δυσχεραίνονται οι συναινέσεις για την υπέρβαση της κρίσης. Η μισή αλήθεια της κυβέρνησης Μέρκελ είναι ότι η ανάπτυξη, ιδίως στις χώρες του Νότου, θα έρθει με εθνικές μεταρρυθμίσεις. Πράγματι, χωρίς διαρθρωτικές αλλαγές, η οικονομική μεγέθυνση δεν θα ήταν διατηρήσιμη. Στην Ελλάδα, μια τόνωση απλώς της καταναλωτικής ζήτησης, χωρίς να έχει αποκτήσει η οικονομία μεγαλύτερη ανταγωνιστικότητα και εξωστρέφεια, θα επέφερε αύξηση των εισαγωγών και διεύρυνση του εξωτερικού ελλείμματος. Αυτό που η συντηρητική ορθοδοξία παραλείπει να πει είναι ότι οι μεταρρυθμίσεις δουλεύουν μακροπρόθεσμα. Το θέμα είναι τι γίνεται τώρα, που η στάσιμη Ευρωζώνη δείχνει να κυλάει στον τρίτο γύρο ύφεσης. Χρειάζεται άμεσα μια μεγάλη αναπτυξιακή τόνωση, όπως σωστά ζητούν οι Ευρωπαίοι σοσιαλδημοκράτες, ο Ρέντσι, οι Γάλλοι σοσιαλιστές, όπως έχουν δεχτεί ο πρόεδρος Γιουνκέρ και η μεγάλη πλειονότητα των αγγλόφωνων αναλυτών. Μεταρρυθμίσεις σε εθνικό επίπεδο, αναπτυξιακή τόνωση σε ευρωπαϊκό: αυξήσεις μισθών και επενδύσεων στον Βορρά, μαζική διοχέτευση επενδυτικών πόρων στον Νότο, γενναία ποσοτική χαλάρωση νομισματικής πολιτικής της ΕΚΤ. Χρηματοδότηση μέρους της επενδυτικής αυτής τόνωσης από την ίδια την ΕΚΤ με αγορά επενδυτικών ομολόγων.

Κυριακή, 31 Αυγούστου 2014

Γιατί αναβολή του συνεδρίου

Της  Ντόρας Τσικαρδάνη
Συντρόφισσες και σύντροφοι, καλημέρα. Η σημερινή είναι ΚΕ προετοιμασίας του συνεδρίου. Ενός συνεδρίου, για το οποίο ξέρετε ήδη την άποψη τη δική μου, όπως και της Μεταρρυθμιστικής Τάσης στο σύνολό της. Είπαμε εξ αρχής, ότι το συνέδριο αυτό μπορεί μεν να γίνει, αλλά δεν θα είναι συνέδριο. Οι αποφάσεις της Οργανωτικής Επιτροπής για τον τρόπο ανάδειξης των συνέδρων το επιβεβαιώνουν δραματικά. Είπαμε, ότι το κόμμα χρειάζεται τον χρόνο του, χρόνο περίσκεψης, αναλογισμού και επαναπροσδιορισμού στόχων και προτεραιοτήτων κι ότι αυτός δεν ήταν ο χρόνος που διανύθηκε από την ήττα μέχρι σήμερα. Είπαμε, ότι δεν πρέπει το συνέδριο να εξελιχθεί σε συνέδριο – παρωδία, που το μόνο το οποίο θα παράξει θα είναι επιβεβαίωση του μηχανισμού και διάψευση ιδρυτικών αρχών και στόχων. Έχουμε την εντύπωση, ότι οι αντιρρήσεις μας αυτές δικαιώθηκαν στο σύνολό τους. Το διάστημα που μεσολάβησε, εν αναμονή του συνεδρίου, επέδρασε διαλυτικά στο κορμό του κόμματος, εντείνοντας τα προβλήματα των οποίων πομπωδώς επαγγέλεται η λύση. Όμως, οι λύσεις δεν προκύπτουν με αυτοματισμούς, συντρόφισσες και σύντροφοι. Ιδιαίτερα για τις συλλογικότητες οικοδομούνται επί ειλικρινών συναινέσεων, καθαρών απόψεων, με πολλή και συστηματική δουλειά, με επιλεγμένους στόχους και αρχές. Κανένα σύμπαν δεν πρόκειται να συνωμοτήσει για μας, ιδιαίτερα, όταν το σύμπαν του κόμματος, παύει να είναι «σύμπαν».

Οι κατά φαντασίαν καινοτόμοι


Του Νικόλα Γιατρομανωλάκη, www.protagon.gr
«Η Ελλάδα του αύριο μπορεί να είναι μια Ελλάδα... με ευκαιρίες ανάπτυξης και να δώσει τη δυνατότητα να υπάρξει η ευρωπαϊκή Silicon Valley, εδώ στη Βόρεια Ελλάδα». «Η καινοτομία θα είναι κινητήρια δύναμη ανάπτυξης από 'δω και μπρος. Και η Θεσσαλονίκη επίκεντρο της ελληνικής καινοτομίας». «Πώς θα έπρεπε κανείς να οραματίζεται αυτό που εμείς ονομάζουμε μετατροϊκανό ξέφωτο, τη μεταμνημονιακή εποχή: Η έρευνα και η καινοτομία πρέπει να αποτελέσουν τα κύρια εργαλεία εξόδου από τη σημερινή κρίση, μοχλός ανάπτυξης της ελληνικής κοινωνίας». «Βασική μας επιδίωξη είναι να αναδείξουμε την αξία της επιχειρηματικότητας ... Θα πρέπει να διαμορφωθεί ένα νέο εθνικό παραγωγικό μοντέλο, που θα βασίζεται στην έρευνα, στην ανάπτυξη και στην καινοτομία». «Οι Ζώνες Καινοτομίας προσφέρουν το κατάλληλο περιβάλλον ... ώστε οι εταιρείες που τις απαρτίζουν να έχουν άμεση πρόσβαση σε χρήσιμα εργαλεία ανάπτυξης». Μία από τις φράσεις αυτές την έχει πει ο Αντώνης Σαμαράς, μία ο Ευάγγελος Βενιζέλος, μία ο Αλέξης Τσίπρας, μία ο Πάνος Καμμένος και μία βουλευτής της Χρυσής Αυγής μιλώντας στο κοινοβούλιο και, σύντομα, με αφορμή τη ΔΕΘ, θα τα ξανακούσουμε.

Σάββατο, 30 Αυγούστου 2014

Μεταρρυθμιστική Τάση ΔΗΜΑΡ: «Το κόμμα δεν έχει σαφές σχέδιο»

Μετά το οδυνηρό εκλογικό αποτέλεσμα η ΔΗΜΑΡ βρέθηκε και παραμένει σε πολύ δύσκολη θέση αντιμετωπίζοντας όχι απλώς, όπως ήταν αναμενόμενο, πολιτικά αδιέξοδα αλλά δυστυχώς και μεγάλα υπαρξιακά ερωτήματα. Όσοι ανήκαμε στην μετασυνεδριακή μειοψηφία αντιμετωπίσαμε από την πρώτη ώρα την μεγάλη ήττα με συναίσθηση ευθύνης και σοβαρότητας, δεν επιζητήσαμε οποιαδήποτε αναγνώριση και δικαίωση των απόψεων που είχαμε διατυπώσει – άλλωστε τι αξία έχει η δικαίωσή μας μέσα στην συντριβή - σταθήκαμε με συντροφική αλληλεγγύη απέναντι στην ηγετική ομάδα παρά την ευθύνη της για τις πολιτικές που οδήγησαν στην κατάρρευση και προσπαθήσαμε να αναζητήσουμε λύσεις. Η απάντηση της πλειοψηφίας απέναντι σε αυτήν την συνετή και υπεύθυνη στάση, ήταν προκήρυξη άμεσα συνεδρίου τον Σεπτέμβριο χωρίς, κατά γενική ομολογία, να υπάρχουν ούτε οι ελάχιστες προϋποθέσεις συγκρότησής του. Όλοι γνωρίζουμε ότι στην σημερινή του κατάσταση, το κόμμα δεν μπορεί να πραγματοποιήσει αξιόπιστο Συνέδριο. Θα αποφύγουμε σήμερα οποιαδήποτε κρίση για τους λόγους που ώθησαν την πλειοψηφία σε αυτήν την ακατανόητη επιλογή, για να αποφύγουμε κάθε οξύτητα και αντιπαράθεση. Σκοπός της παρέμβασής μας με την δήλωση αυτή είναι να ζητήσουμε, έστω τώρα την ύστατη ώρα, η Κ.Ε. να αναστείλει την διεξαγωγή του συνεδρίου και να το προσδιορίσει σε απώτερο χρόνο, όταν θα έχουν διαμορφωθεί τα αντικειμενικά δεδομένα της επόμενης περιόδου.

Ενας κόσμος γεμάτος από... Νικολόπουλους


Του Θοδωρή Γεωργακόπουλου, Καθημερινή

​​Πριν από 70.000 χρόνια, ένα ηφαίστειο στην Ινδονησία εξερράγη. Η έκρηξη ήταν τόσο ισχυρή που προκάλεσε έναν παγκόσμιο χειμώνα για περίπου δέκα χρόνια και γενικότερη πτώση της θερμοκρασίας του πλανήτη για αιώνες. Η κλιματική αλλαγή είχε καταστροφικές συνέπειες: σύμφωνα με μια επιστημονική θεωρία, εκείνη την εποχή η ανθρωπότητα έφτασε να αποτελείται συνολικά από περίπου 10.000 μέλη. Ολα τα ανθρώπινα όντα που υπήρχαν ήταν λιγότερα από όσα χωράνε σε ένα μοντέρνο γήπεδο μπάσκετ. Από αυτούς καταγόμαστε όλοι, άσπροι, μαύροι, κίτρινοι, κοντοί, ξανθοί, γκέι, αριστερόχειρες, όλοι, και τα 7 δισεκατομμύρια νοματαίοι που ζούμε στη Γη σήμερα. Από μερικές εκατοντάδες ζευγάρια ανθρώπων προερχόμαστε. Αν συλλογιστεί κάποιος την ανθρώπινη ύπαρξη με τέτοιους βιολογικούς όρους, είναι κάπως δύσκολο να γίνει ρατσιστής. Η ιδέα ότι ομάδες πληθυσμών είναι ανώτερες ή κατώτερες εξαιτίας της γενετικής τους «καταγωγής» είναι αντιεπιστημονική και βλακώδης. Το ανθρώπινο είδος είναι τόσο ομοιογενές γενετικά σε σχέση με άλλα ζωικά είδη που τέτοιες απόψεις για τα δεδομένα της φύσης είναι γελοίες. Τα ανθρώπινα όντα είναι ανολοκλήρωτα, βεβαίως, και ο ρατσισμός είναι εγγενές χαρακτηριστικό της ατέλειάς τους. Είναι παγκόσμιο φαινόμενο αυτό.

Παρασκευή, 29 Αυγούστου 2014

Iδεολογικοί μηχανισμοί συναίνεσης ή πόλωσης;

 Του Βασίλη Βαμβακά, http://booksjournal.gr
Γιώργος Πλειός (επιμ.), Η κρίση και τα ΜΜΕ, Παπαζήση, Αθήνα 2013, 461 σελ.
Πώς διάβασαν την ελληνική χρεοκοπία και τις επιλογές διάσωσης της ελληνικής οικονομίας τα ξένα και τα ελληνικά ΜΜΕ; Ένα βιβλίο-συλλογή άρθρων προσφέρει χρήσιμες επισημάνσεις, αλλά εν τέλει λειτουργεί μεροληπτικά, αφού εξαντλείται κυρίως στην ανάγνωση του λεγόμενου «φιλομνημονιακού» Τύπου, χωρίς να ασχολείται αναλυτικά με τις εφημερίδες ή τους διαδικτυακούς τόπους που επέκριναν τις πολιτικές «του Μνημονίου». [TBJ]
Ο ρόλος των ΜΜΕ στην παραγωγή και στην αναπαραγωγή της κρίσης θα μπορούσε να αποτελεί κομβικό πεδίο κατανόησης του περίπλοκου τρόπου με τον οποίο η ελληνική κοινωνία προσέλαβε και αφομοίωσε τις δραματικές εξελίξεις των τελευταίων χρόνων. Η συνθετότητα του πολύ μεγάλου υλικού προς εξέταση δικαιολογεί, ώς ένα βαθμό, τη σχετική αδράνεια του επιστημονικού κλάδου που μελετά τα ΜΜΕ και την αδυναμία του να παράγει διεισδυτικές δημοσιεύσεις για το συγκεκριμένο χρονικό διάστημα. Η οποιαδήποτε γενίκευση γύρω από τον πολύ ρευστό και αντιφατικό «κόσμο» των ελληνικών ΜΜΕ είναι παρακινδυνευμένη, έτσι και η επιστημονική μελέτη γι’ αυτόν εύλογα παραμένει σχετικά αμήχανη στα όποια συμπεράσματά της. Το θέμα που βάζει επιτακτικά η σημερινή κρίση για τα ΜΜΕ είναι η κριτική επίσκεψη σε όλη την επιστημονική βιβλιογραφία, η μερική αναθεώρησή της και, κυρίως, ο εμπλουτισμός της με νέες υποθέσεις εργασίας και πρίσματα ανάλυσης. Με σχήματα που έχουν αναπτυχθεί στο παρελθόν για εντελώς διαφορετικές περιπτώσεις και με θεωρητικές αναφορές που αφορούν μια διαφορετική εποχή ή και κοινωνική κατάσταση, δεν είναι εύκολο να μελετηθεί και να ερμηνευθεί η πολύμορφη διαμεσολάβηση της σημερινής πραγματικότητας.

Κάντε την επανάσταση χωρίς εμένα

Της  Βένας Γεωργακοπούλου, Εφημερίδα των Συντακτών
Κοίτα τώρα τι κουσούρι μού άφησε (είμαι βαθιά ενοχικό άτομο, κι ας παριστάνω τον γκιουλέκα) η ανάγνωση σε γνωστό αριστερό σάιτ βαθυστόχαστου άρθρου ενός Ξυδιά. Του ζητώ συγγνώμη που δεν τον ήξερα, αλλά δεν προκάνω να απομνημονεύσω και όλα τα αστέρια του ΣΥΡΙΖΑ. Εδώ, όταν βγήκε το ΠΑΣΟΚ κυβέρνηση, επί μήνες μπέρδευα φάτσες και ονόματα, πλην του Κατσιφάρα, επειδή περνούσα κάθε μέρα από ένα προεκλογικό του κέντρο. *Πάω, ας πούμε, να μετρήσω πόσες γυναίκες και πόσους άνδρες έχει η νέα κυβέρνηση Βαλς (για όσους ενδιαφέρονται και δεν φοβούνται τον Ξυδιά, είναι 16 με 18!) και αμέσως αντηχεί στο μυαλό μου απειλητική η φωνή του: «Μην παραιτείσαι από την πολιτική και κοινωνική επανάσταση, μην πέφτεις θύμα του αμερικανοκίνητου διλήμματος «πρόοδος-οπισθοδρόμηση» και της κεντροαριστερής ιδεολογίας της πολιτικής ορθότητας».*Πάω να γίνω «Τούρκος» με τα αντράκια που σαπίζουν στο ξύλο ομοφυλόφιλους και τρανς στις γειτονιές της Αθήνας ή να δημοσιεύσω στην εφημερίδα φωτογραφία διάσημου Αμερικανού κωμικού με τον σύζυγό του και μια άλλη αποστροφή του Ξυδιά με βάζει στα δύσκολα: «Αν δηλαδή οι ομοφυλόφιλοι περιμένουν μερικά ακόμα χρόνια χωρίς να μπορούν να κάνουν μήνυση σʼ αυτούς που τους λοιδορούν θα πάθουν πολύ μεγάλη ζημιά; Μεγαλύτερη από το να τους έχουν πάρει το σπίτι οι τράπεζες;».

Πέμπτη, 28 Αυγούστου 2014

Ο κόσμος αλλάζει και ημείς... άδομεν!

 Του Αθανάσιου Παπανδρόπουλου, www.euro2day.gr
Μια νέα εποχή ξεκινά για τους συσχετισμούς δυνάμεων στον πλανήτη. Οι αναδυόμενες οικονομίες επισημοποιούν τη θεσμική τους παρουσία, ενώ η Δύση αναδιατάσσει δυνάμεις. Στην Ελλάδα πάλι, το πρόβλημα είναι η υγεία του Μαζιώτη και το πώς συνελήφθη.
Από το 1994 και μετά, η Κίνα, η Ινδία, η Βραζιλία, η Νότιος Αφρική και εν μέρει η Ρωσία, συνολικά και κατά μέσον όρο, γνωρίζουν ετήσιο ρυθμό ανάπτυξης που φθάνει το 7% και είναι, για την ίδια περίοδο, τριπλάσιος του αντίστοιχου των ανεπτυγμένων δυτικών χωρών.
Είναι δε σαφές, κυρίως στις περιπτώσεις της Κίνας και της Ρωσίας, ότι αυτός ο ρυθμός ανάπτυξης στηρίζεται σε μεγάλο βαθμό στη δυτική κατανάλωση, με τις ΗΠΑ, για παράδειγμα, να είναι κορυφαίος αγοραστής κινεζικών προϊόντων. Επίσης, είναι εξίσου σαφές ότι τεράστια κινεζικά αποθεματικά κεφάλαια και όχι μόνον επενδύθηκαν σε αμερικανικούς τίτλους, γεγονός που επέτρεψε στις αμερικανικές κυβερνήσεις να χρηματοδοτούν την εσωτερική κατανάλωσή τους εν μέρει με κινεζικό χρήμα, το οποίο στη συνέχεια μετατρεπόταν σε κινεζικές εξαγωγές. Σήμερα, οι προαναφερόμενες χώρες έχουν αποθεματικά κεφάλαια πάνω από 6.000 δισ. δολάρια, ποσό τριπλάσιο από το σύνολο της δυτικής αποταμιεύσεως. Μέρος δε του αστρονομικού αυτού ποσού χρησιμοποιείται για να χρηματοδοτεί δυτικά δημόσια χρέη, ενώ το 25% έχει επενδυθεί σε ευρώ. Έτσι, πριν από λίγες ημέρες οι αποκαλούμενες χώρες BRICS (Βραζιλία, Ρωσία, Ινδία, Κίνα και Νότιος Αφρική), μετά από πολύμηνες επίσημες και ανεπίσημες συζητήσεις, αποφάσισαν να ιδρύσουν μία αναπτυξιακή τράπεζα με έδρα τη Σαγκάη, κεφάλαιο 50 δισ. δολάρια και ένα κοινό αποθεματικό ταμείο με 100 δισ. δολάρια προίκα.

Οταν το μίσος είναι ισχυρότερο από τη θέληση

Του Βίκτωρα Ισαάκ Ελιέζερ*, Εφημερίδα των Συντακτών
Το μεγαλύτερο έγκλημα που διαπράττει η Χαμάς είναι εναντίον των ίδιων των Παλαιστινίων. Διότι ακριβώς το μίσος εναντίον του Ισραήλ είναι ισχυρότερο από τη θέληση για τη δημιουργία ανεξάρτητου κράτους δίπλα του.
Με τον ανηλεή πόλεμο που διεξάγει η Χαμάς για την εξαφάνιση του Ισραήλ έχει πετύχει δύο στόχους. Ο πρώτος, συνίσταται στο γεγονός ότι αποτρέπει κάθε δυνατότητα επίτευξης λύσης που θα προβλέπει δύο κράτη για δύο λαούς. Καμία ισραηλινή κυβέρνηση, δεξιά ή αριστερή, δεν θα συμφωνήσει στη δημιουργία ενός παλαιστινιακού κράτους με τη Χαμάς πρωταγωνιστή των εξελίξεων. Διότι εάν οι ρουκέτες από τη Γάζα είναι επικίνδυνες για την ασφάλεια των Ισραηλινών πολιτών στο νότιο και κεντρικό Ισραήλ, οι ρουκέτες από τις παλαιστινιακές πόλεις Ραμάλα και Ιεριχώ θα μπορούσαν να επιφέρουν τον βίαιο διαμελισμό της χώρας και θα έθετε τους κατοίκους της σε καθεστώς μόνιμης ομηρίας. Το μεγαλύτερο έγκλημα, όμως, που διαπράττει η Χαμάς είναι εναντίον των ίδιων των Παλαιστινίων. Διότι ακριβώς το μίσος εναντίον του Ισραήλ είναι ισχυρότερο από τη θέληση για τη δημιουργία ανεξάρτητου παλαιστινιακού κράτους δίπλα στο Ισραήλ. Οι ισραηλινές δυνάμεις έχουν αποχωρήσει από τη Λωρίδα της Γάζας, και από το 2005 την εξουσία είχε αναλάβει η Παλαιστινιακή Αρχή. Το 2007, οι δυνάμεις της Φατάχ, δηλαδή ο πυρήνας της PLO και της Παλαιστινιακής Αρχής, εκδιώκονται από τη Χαμάς, εκατοντάδες Παλαιστίνιοι εκτελούνται εν ψυχρώ και επιβάλλεται θεοκρατικό καθεστώς τύπου Ιράν. Το Ισραήλ επέβαλε πράγματι τον αποκλεισμό της Γάζας (εκτός τροφίμων και ιατροφαρμακευτικού εξοπλισμού), αφού η ίδια η Χαμάς απειλούσε και έπληττε με ρουκέτες τον άμαχο πληθυσμό του Ισραήλ απορρίπτοντας κάθε διαπραγμάτευση που γινόταν μεταξύ της ισραηλινής κυβέρνησης και της Παλαιστινιακής Αρχής. Και βέβαια, όσοι συγκρίνουν τη Γάζα με το Αουσβιτς δεν διαφέρουν σε τίποτε από τους πλέον αισχρούς αρνητές του Ολοκαυτώματος.

Τετάρτη, 27 Αυγούστου 2014

Ανακαλύφθηκε συλημένος ΕΝΦΙΑ σε μακεδονικό τάφο

Του Γιώργου Σιακαντάρη, Athens Voice
Δεν γνωρίζω αν τον Αύγουστο δεν υπάρχουν ειδήσεις, αλλά πιστεύω ότι το ελληνικό καλοκαίρι αφθονούν οι θεωρίες συνωμοσίας και οι συνάδουσες με αυτές εθνικιστικές «εξάψεις». Τα παραδείγματα πολλά και θα αδικήσω εδώ πολλούς από τους καθηγητές του συνομωσιολογικού εθνικισμού που δεν θα τους αναφέρω. Σταχυολογώ μόνο μερικά. Ας ξεκινήσουμε με τη φοβερή αποκάλυψη που έκανε -που αλλού, μα στο πρωινό της σχολής Παπαδάκη- ο αντιπρόεδρος της Ομοσπονδίας Εφοριακών Υπαλλήλων κύριος Τρύφων Αλεξιάδης. Αυτός κατήγγειλε ότι «όχι μόνο ο ΕΝΦΙΑ αλλά πάρα πολλοί νόμοι έχουν έρθει γραμμένοι στα αγγλικά»! Τι ήταν να το πει; Βροχή οι καταγγελίες κατά των λακέδων που μεταφέρουν αυτούσια τη φωνή της Μέρκελ στην Ελλάδα. Διαφεύγει μια μικρή λεπτομέρεια. Η φωνή της Μέρκελ είναι τα γερμανικά. Αυτά όμως μπροστά στον αγώνα κατά των τοκογλύφων είναι λεπτομέρειες. Δεν γνωρίζω αν ο ΕΝΦΙΑ είναι μεταφρασμένος από τα αγγλικά, ξέρω όμως ότι στην εποχή των παγκοσμιοποιημένων κοινωνιών οι νόμοι αναγκάζονται να παρακολουθούν τι συμβαίνει σ’ ολόκληρο τον κόσμο και να προσαρμόζονται ανάλογα. Αν πάντως τα σαΐνια της συνομωσιλογίας ενδιαφέρονται μπορούν να ανακαλύψουν τέτοιες «μεταφράσεις», ιδιαίτερα στο χώρο των Προγραμμάτων ΕΣΠΑ, και σε πολλές άλλες «υποτελείς» στην Μέρκελ χώρες.
Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget

Αναγνώστες