Ντανιέλ Κον-Μπεντίτ: "Στην Ελλάδα είστε ο καθένας για την πάρτη του"

Συνέντευξη στο ΒΗΜΑ, 19.6.11

«ΕΝΑ ΕΧΩ ΝΑ ΣΑΣ ΠΩ: σταματήστε να ονειρεύεστε τον Μάη του ΄68, ονειρευτείτε το μέλλον» λέει ο Ντανιέλ Κον-Μπεντίτ. Τη συζήτησή μας, τηλεφωνικά με τις Βρυξέλλες όπου βρίσκεται ως επικεφαλής των Πρασίνων στο Ευρωκοινοβούλιο, μονοπωλεί το κίνημα των «Αγανακτισμένων» και η οικονομική κρίση. Ο γαλλογερμανός ευρωβουλευτής «τα χώνει» σε όλους και δεν χαρίζεται σε κανέναν:ούτε στην Ευρώπη ούτε στους Ελληνες. Λέει ότι στην Ελλάδα «είστε ο καθένας για την πάρτη του». Και δεν καταλαβαίνει γιατί ενώ το ελληνικό κράτος επιθυμεί να εξοικονομήσει χρήματα,συνεχίζει να πληρώνει τους μισθούς των παπάδων και να πληρώνει για πανάκριβους εξοπλισμούς. «Ο ελληνικός εθνικισμός είναι εκείνος που συντηρεί σήμερα έναν εντελώς άχρηστο στρατό» λέει.

Ας δούμε κατάματα την κρίση

Το κείμενο της ομιλίας του Σταύρου Λιβαδά στην εκδήλωση που οργάνωσε η «Μεταρύθμιση», με τίτλο "Κρίση και Μεταρρύθμιση", http://metarithmisi.gr/

Εμείς μπορούμε να πούμε άφοβα πως τρείς είναι οι βασικές προϋποθέσεις για την έξοδο της Ελλάδας από την κρίση: μεταρρυθμίσεις, μεταρρυθμίσεις, μεταρρυθμίσεις.

Κατ’ αρχάς μια απαραίτητη διευκρίνηση πριν προχωρήσουμε στην ουσία του θέματος. Είμαι μεν μέλος της ΕΕ της Δημοκρατικής Αριστεράς, ωστόσο εδώ εκπροσωπώ τον εαυτό μου και όχι τη ΔΗΜΑΡ.  Ό,τι θα σας  αναφέρω, είναι η άποψή μου. Είναι συγγενής και συγκλίνουσα με την επίσημη άποψη της ΔΗΜΑΡ, γι’ αυτό άλλωστε παραμένω σ’ αυτό το κόμμα, ωστόσο εκπροσωπεί και δεσμεύει μόνο εμένα.

 Κρίση και παθογένειες

Δεν θα πρωτοτυπήσω αναφέροντάς σας πως η χώρα περνά μία από τις χειρότερες κρίσεις της ιστορίας της. Γι’ αυτήν την κατάσταση ευθύνονται πολλοί, κυρίως όμως όσοι κυβέρνησαν αυτόν τον τόπο τις τελευταίες δεκαετίες

Ζακ Αταλί: ∆εν µπορούµε να βγούµε από τη σηµερινή κρίση µε µια έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ

 NEA, 18.6.11

∆εν µπορούµε να βγούµε από τη σηµερινή κρίση µε µια έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ, που θα προκαλούσε µέσα σε λίγες ηµέρες νέα κρίση στο ευρωπαϊκό τραπεζικό σύστηµα και θα διόγκωνε το δηµόσιο χρέος των άλλων ευρωπαϊκών χωρών.  Τέλος, δεν µπορούµε να απαιτούµε από την Ελλάδα ένα θαύµα που θα ρύθµιζε µέσα σε λίγους µήνες 30 χρόνια πολιτικών λαθών. ∆εν υπάρχει άλλος χρόνος για αναλύσεις του τι θα έπρεπε να είχε γίνει προκειµένου να µη φτάσουµε ως εδώ. Είναι πολύ αργά για αυτά. Αν αφήσουµε την Ελλάδα να χρεοκοπήσει, το ευρώ θα εξαφανιστεί. Η ίδια η αρχή της Ευρωπαϊκής Ενωσης θαδιακυβευθεί.

«Η Ελλάδα δεν θα µπορέσει ποτέ να αποπληρώσει τα χρέη της», γράφει στον γαλλικό ιστότοπο Slate.fr ο Ζακ Αταλί. Τα πολλαπλά σχέδια διάσωσης της Ελλάδας, επισηµαίνει ο γάλλος οικονοµολόγος και πρώην σύµβουλος του ιστορικού σοσιαλιστή ηγέτη Φρανσουά Μιτεράν, κατάφεραν µεν να αποφύγει η χώρα προς το παρόν τη χρεοκοπία, δεν επέτρεψαν εντούτοις να τεθεί το έλλειµµα υπό έλεγχο. Πρέπει να αντιµετωπίσουµε την πραγµατικότητα: καµία κοινή νοµισµατική ζώνη δεν µπορεί να διαρκέσει χωρίς µια κυρίαρχη χώρα ή κάποιας µορφή φεντεραλισµό.

Γιούργκεν Χάµπερµας: Τα δοµικά λάθη της Νοµισµατικής Ενωσης

NEA, 18.6.11

«Είναι ίσως λογικό να αναµένουµε ότι οι κουρασµένοι από την Ευρώπη λαοί θα απορρίψουν τη µεταβίβαση κι άλλων κυριαρχικών εθνικών δικαιωµάτων» στην Ε.Ε., λέει ο Χάµπερµας. «Αυτή η πρόγνωση είναι πάρα πολύ βολική, καθώς οι πολιτικές ελίτ απαλλάσσουν τον εαυτό τους από την ευθύνη για την αξιοθρήνητη κατάσταση της Ενωσης. ∆εν είναι αυτονόητο ότι έχει πια ξεθωριάσει το παλαιό κύµα ισχυρής υποστήριξης της ευρωπαϊκής ιδέας. Η ευρωπαϊκή ενοποίηση βρίσκεται σε αδιέξοδο, διότι δεν µπορεί να προσαρµοστεί σε ένα µοντέλο µεγαλύτερης συµµετοχής των πολιτών.

Οπαδός της ενιαίας Ευρώπης και εισηγητής ενός οµοσπονδιακού συστήµατος διακυβέρνησης που ο ίδιος αποκαλεί «Μεταεθνικό Αστερισµό», ο γερµανός φιλόσοφος Γιούργκεν Χάµπερµας, µε πρόσφατο εκτεταµένο άρθρο του που πρωτοδηµοσιεύθηκε στην ιστοσελίδα της εκδοτικής οµάδας «Blaetter fuer deutsche und internationale Politik», παίρνει θέση για την αδυναµία της Ευρώπης να αντιµετωπίσει την ελληνική κρίση.

Η χώρα που βιαζόταν να αυτοκτονήσει

 Του Γιάννη Βούλγαρη, ΝΕΑ, 18.6.11

Βρισκόµαστε λοιπόν στην καρδιά της πιο δραµατικής κρίσης χωρίς να έχουµε τη δυνατότητα να «ανασύρουµε» ένα υγιές κοινό ηθικοπολιτικό βίωµα για να ανατάξουµε τη χώρα. Το συλλογικό φαντασιακό δεν µπορεί να προχωρήσει πέρα από την ενδόµυχη ουτοπική διάθεση «να µην αλλάξει τίποτα». Οι κινητοποιήσεις διαµαρτυρίας, αγανακτισµένες ή όχι, όταν δεν περιορίζονται στην αντικοινοβουλευτική µούντζα, οχυρώνονται στην ψυχολογική άρνηση του «δεν χρωστάω, δεν πουλάω, δεν πληρώνω». Την ίδια στιγµή όµως, µια φαιοκόκκινη συµπόρευση υποσκάπτει το ιστορικό κεκτηµένο της µεταπολίτευσης: την απόλυτη διάκριση της χουντικής περιόδου από τη δηµοκρατική. Επί µέρες τώρα στο Σύνταγµα, χιλιάδες κόσµου κάθονται κάτω από το άθλιο πανό «η χούντα δεν τέλειωσε το 1973» αµφισβητώντας (συνειδητά; αµέριµνα;) την ιστορική σηµασία της µεταπολιτευτικής ρήξης.

Η χαρά του νεοφιλελεύθερου

Του Γιώργου Γιαννουλόπουλου, Ελευθεροτυπία, 18.6.11

Οι συγκεντρώσεις των «αγανακτισμένων» σε πλατείες, αρχίζοντας από το Κάιρο και στη συνέχεια στην Ευρώπη, είναι ακριβώς ό,τι λέει το όνομά τους: σε μια κεντρική πλατεία συγκεντρώνονται και παραμένουν τα πλήθη εκείνων που έχουν αγανακτήσει με κάτι και θέλουν να το αλλάξουν.ωΜόνο που αυτό το κάτι δεν είναι για όλους το ίδιο. Στις αραβικές χώρες ο κόσμος ζητάει τις στοιχειώδεις ελευθερίες που του στέρησαν τα αυταρχικά και διεφθαρμένα μονοκομματικά καθεστώτα. Στην Ευρώπη, συμπεριλαμβανομένης και της Ελλάδας, αντιστέκεται στη λιτότητα που επιβάλλει ο επελαύνων νεοφιλελευθερισμός. Ετσι έχουν τα πράγματα ή μήπως για άλλη μια φορά η ανικανότητα ή η άρνηση να κάνουμε κάποιες ουσιαστικές διακρίσεις μάς οδηγεί ξανά στην απλουστευτική υστερία και το αδιέξοδο;

Ο ανασχηματισμός ως διαδικασία εξωραϊσμού δεν μπορεί να έχει αντοχή. Η χώρα έχει πρωτίστως ανάγκη αλλαγής της πολιτικής

Συνέντευξη του προέδρου της Δημοκρατικής Αριστεράς, Φώτη Κουβέλη, στην εφημερίδα Free Sunday και τη δημοσιογράφο Αγγελική Σπανού.18.6.2011

Πώς κρίνετε τη σύνθεση της νέας κυβέρνησης; Ο ανασχηματισμός μπορεί για μικρό χρονικό διάστημα να λειτουργήσει ως διαδικασία εξωραϊσμού, αλλά αυτός ο εξωραϊσμός δεν μπορεί να έχει αντοχή. Το κρίσιμο στοιχείο είναι η αλλαγή του περιεχομένου της πολιτικής. Και το περιεχόμενο αυτό δεν φαίνεται να αλλάζει.
Εκτιμάτε ότι η κυβέρνηση θα λάβει την αναγκαία ψήφο εμπιστοσύνης; Το πιθανολογώ. Αυτή όμως η ψήφος εμπιστοσύνης δεν σημαίνει και εμπιστοσύνη της κοινωνίας απέναντι στην ασκούμενη πολιτική της κυβέρνησης.

Το Δημόσιο Χρέος μας

 Του Γιάννη Βαρουφάκη, www.protagon. 18.6.11

Όπως είναι φυσιολογικό, η ελεύθερη πτώση στην οποία έχει εισέλθει από καιρό η οικονομία της χώρας συμπαρέσυρε και το πολιτικό κατεστημένο. Έτσι γίνεται πάντα: Κρίσεις χρέους-ύφεσης, χωρίς προοπτική εξόδου, συνοδεύονται από πολιτικές κρίσεις. Έτσι έγινε στην Αργεντινή, έτσι γίνεται και στην ευρωζώνη όπου η Κρίση συμπαρέσυρε τις κυβερνήσεις ή τους πρωθυπουργούς χωρών όπως η Ιρλανδία, η Πορτογαλία, η Ισπανία, η Ιταλία και βεβαίως το Βέλγιο (το οποίο δεν έχει καν κυβέρνηση για ένα χρόνο τώρα). Όσο η πορεία του χρέους είναι εκρηκτική, η πολιτική εξουσία δεν θα έχει καμία ελπίδα νομιμοποίησης στα μάτια ενός κόσμου που νιώθει ότι έχει απολέσει όχι τόσο μερίδιο του εισοδήματός του αλλά μέρος της αξιοπρέπειάς του. Ας δούμε λοιπόν αυτή την πορεία σε αριθμούς.

Wall Street Journal: Κι αν οι Ελληνες δεν θέλουν να σωθούν;

Ημερησία, 17.6.11

Το ενδεχόμενο μαζικής διαγραφής χρεών από την Ελλάδα θεωρεί πιθανό ο αρθρογράφος της Wall Street Journal, Άλεν Μάτιτς, σε άρθρο με τίτλο «Κι αν οι Έλληνες αποφασίσουν ότι δεν θέλουν να σωθούν;» όπου περιγράφει τί θα γινόταν αν οι Ελληνες αποφασίσουν ότι η έξοδος από το ευρώ είναι όχι μόνο δυνατή αλλά και επιθυμητή. Τότε ο πυρήνας της Ευρώπης οδηγούμενος από τη Γερμανία είναι σχεδόν βέβαιο, σύμφωνα με το άρθρο, ότι θα έκανε μεγάλες υποχωρήσεις συμπεριλαμβανόμενης και μαζικής διαγραφής ελληνικών χρεών. Το ερώτημα όμως που τίθεται είναι αν θα μπορέσει η Ευρωζώνη να κάνει κάτι τέτοιο χωρίς να βρεθεί στη θέση της Ιρλανδίας, να λυγίσει δηλαδή υπό το συνθλιπτικό βάρος των χρεών τρίτων.Ο πυρήνας των χωρών της Ευρώζώνης θα πρέπει να «ζυγίσει» το κόστος του να αφήσει την Ελλάδα να πτωχεύσει σε σχέση με το κόστος διάσωσης του τραπεζικού τους τομέα.

Πιλάτος

Του Δημήτρη Δανίκα, ΒΗΜΑ, 17.6.11

Επειδή γνωριζόμαστε από καιρό. Για τον συνάδελφο Γιώργο Λιάνη το σημείωμα αυτό. Να μιλάμε στα ίσα και στον ενικό. Εχουμε και λέμε λοιπόν. Πολύ βολική η παραίτησή σου από βουλευτής του ΠαΣοΚ. Γιατί ακολουθείς το ρεύμα το λαϊκό. Και  γιατί εγκαταλείπεις το σκάφος πάνω στη στιγμή που θα κουτουλήσει πάνω σε  θωρηκτό. Δεύτερο. Πολύ βολική η ανεξαρτητοποίησή σου. Γιατί με ένα σμπάρο δύο τρυγόνια την ίδια στιγμή. Και μέσα στη Βουλή και έξω από την  πειθαρχία την κομματική. Πολύ βολική και η δήλωσή σου. Γιατί η σημερινή, η αντιλαϊκή, ακόμα και αν θες αντεθνική  πολιτική είναι αποτέλεσμα των πολιτικών που ακολούθησαν όλες οι κυβερνήσεις από το τέλος του Εμφυλίου μέχρι   σήμερα. Γιατί όχι μόνο ψήφισες αρκετές απ' αυτές τις πολιτικές αλλά από πάνω τις προπαγάνδιζες δημοσίως ως κάτι   σχεδόν το τέλειο, το μοναδικό  και πατριωτικό. Γιατί από την θέση του υφυπουργού Αθλητισμού κατέχεις μεγάλο μερίδιο ευθύνης για τον  γηπεδικό κανιβαλισμό και τον σκοτεινό, κακουργηματικό μεγαλοπαραγοντισμό.

Γιατί πρέπει να θυμόμαστε τον Ενρίκο Μπερλινγκουέρ;

Μη μαδάς τη Μαργαρίτα

Φοβάμαι ότι η αποκλειστική ενασχόληση με γελοίες καταστάσεις και γελοίους ανθρώπους μας κάνει κακό. Μπορεί η χώρα να βρίσκεται στριμωγμένη στα σχοινιά, αλλά είναι σίγουρο πως το διαθέσιμο πολιτικό προσωπικό είναι αδύνατο να τη γλυτώσει. Γιαυτό επέλεξα να θυμίσω τον Ενρίκο Μπερλιγκουέρ, το βαρώνο όπως τον αποκαλούσαν οι παλιότεροι Ιταλοί, έναν πραγματικά μεγάλο. (Leo)

του Θανάση Γιαλκέτση από την Ελευθεροτυπία 19/06/2004

Γιατί πρέπει να θυμόμαστε τον Ενρίκο Μπερλινγκουέρ; Ο κόσμος έχει αλλάξει πολύ στα είκοσι χρόνια που μας χωρίζουν από το θάνατό του. Μοιάζει σαν να ζούμε σε μιαν άλλη ιστορική εποχή. Αξίζει, ωστόσο, να θυμόμαστε τον Μπερλινγκουέρ, πρώτα απ’ όλα γιατί ενσάρκωνε ένα υπόδειγμα ηθικο-πολιτικής δράσης που σήμερα τείνει να εκλείψει.

Ακολουθούν οι γυναίκες στη Σαουδική Αραβία;

ΒΗΜΑ, 17.6.11, Η Μάι Γιαμάνι είναι συγγραφέας του βιβλίου «The Cradle of Islam».

Τωρα, διάφοροι θρησκευτικοί ηγέτες της χώρας λένε πως η απαίτηση των γυναικών να οδηγούνε είναι ξενόφερτη και πρέπει να τιμωρείται. Ωστόσο, χιλιάδες γυναίκες σκοπεύουν να κατεβούν στους δρόμους στις 17 Ιουνίου, δηλώνοντας συμμετοχή στη σελίδα του Facebook που αναγράφει «Είμαστε όλες μας Μανάλ αλ Σαρίφ». Νιώθουν κι οι ίδιες καταπιεσμένες από το απολυταρχικό αυτό σύστημα και απαιτούν κατοχύρωση του δικαιώματος τους να μπορούν να οδηγούνε οι ίδιες το αυτοκίνητο τους. Πριν 56 χρονια, η Ρόζα Παρκς, με την άρνηση της να παραχώρηση τη θεση της σε έναν λευκό, μέσα σε ένα λεωφορείο της πόλης Μοντγκόμερι της Αλαμπάμα, βοήθησε να πυροδοτήσει το κίνημα ανθρωπίνων δικαιωμάτων των μαύρων στις ΗΠΑ. Η Μαναλ αλ Σαριφ, με την απείθεια της αυτή απεναντι στους νόμους της Σαουδικής Αραβίας, ενδέχεται να καταφέρει το ιδιο.

Δρόμοι

Του Ρούσσου Βρανά,Τα Νέα,17.6.2011

Το ερώτημα... ... που αρχίζουν πια να βάζουν ολοένα και πιο πολλοί ευρωπαϊκοί λαοί που καλούνται να υποκύψουν στην πολιτική της λιτότητας είναι αυτό: σε ποιον ανήκει η πολιτική πατρότητα αυτής της πολιτικής; Εχει άραγε αυτή η πολιτική την απαιτούμενη δημοκρατική συναίνεση; Ή μήπως έχει επιβληθεί από εξωθεσμικούς επικυρίαρχους που εξυπηρετούν τους δικούς τους σκοπούς; Για να βρούμε... ... την απάντηση, θα χρειαστεί να την αναζητήσουμε πίσω από την πολιτική, στην οικονομία. Το χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο υποχρεώνει σήμερα τις κυβερνήσεις να διατηρούν πλεονάσματα ώστε να μπορούν να πληρώνουν τα χρέη τους στους τραπεζίτες. Μαθηματικά, αυτό είναι αδύνατον, αφού τα πανωτόκια αφαιρούν από τα κράτη τη δυνατότητά τους να ξοφλήσουν τα χρέη τους.

Τρία σενάρια για την Ελλάδα από τους Financial Times

 
Τα Νέα, 17.6.2011

Οι πολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα και την Ευρωζώνη, αλλά και τα σενάρια για το μέλλον της χώρας μονοπωλούν το σημερινό πρωτοσέλιδο των Financial Times. Σε άρθρο - ανάλυση που υπογράφουν τρεις συντάκτες της εφημερίδας διαπιστώνεται πως η ελληνική κρίση χρεών έχει περάσει σε μια φάση που είτε η Ελλάδα, είτε οι πιστωτές της καλούνται να κάνουν υποχωρήσεις. Η προσοχή στρέφεται στον έλληνα πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου και στη δυνατότητα που έχει να σχηματίσει μια συναινετική κυβέρνηση υπό το βάρος κομματικών αποσχίσεων και έντονων διαδηλώσεων. Στο πλαίσιο αυτό οι Financial Times αναφέρονται σε τρία σενάρια για τις εξελίξεις στην Ελλάδα όσο πλησιάζει η καταληκτική ημερομηνία για την εκταμίευση της δόσης των 12 δισεκατομμυρίων ευρώ.

Η συναίνεση δεν συνιστά πολιτική!

 Της Ευγενίας Μπουρνόβα, www.aixmi.gr, 16.6.11

Η συναίνεση δεν συνιστά πολιτική: Απαιτεί εφαρμογή πολιτικών που θα καθιστούν αξιόπιστη την κυβερνητική πολιτική, η οποία δεν μπορεί παρά να έχει στόχους και, μάλιστα, τέτοιους που θα οδηγούν στην αλλαγή νοοτροπιών. Μόνο έτσι μπορούν οι διάφοροι κοινωνικοί φορείς, αλλά και οι πολίτες αυτής της χώρας να καταλάβουν τη συναίνεση. Μόνο έτσι μπορεί να αποκατασταθεί το κλίμα εμπιστοσύνης ανάμεσα στην πολιτική και την κοινωνία που έχει διαρραγεί επικίνδυνα. Στην Παιδεία και, μάλιστα, στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση τα πράγματα έχουν φτάσει σε εκρηκτικό σημείο. Η πολιτική ηγεσία ζητά από τους πανεπιστημιακούς να δουλέψουν περισσότερο και με μικρότερους μισθούς, γεγονός που καταρχήν δεν ακούγεται δραματικό μέσα στην τραγική κατάσταση που βιώνει η χώρα.