Παρασκευή, 31 Αυγούστου 2012

Ο ΣΥΡΙΖΑ της 3ης του Σεπτέμβρη

Του Παύλου Αθανασόπουλου, Μεταρρύθμιση,  31.8.12
Ο κόσμος το είχε τούμπανο και αυτοί κρυφό καμάρι. Αποφάσισαν λοιπόν να το επισημοποιήσουν. Ναι, ο ΣΥΡΙΖΑ είναι το ΠΑΣΟΚ του 1974! Θα γιορτάσει λοιπόν την επέτειο της 3ης του Σεπτέμβρη, μαζί με την πασοκογενή συνιστώσα του, με μεγάλη εκδήλωση στη Νίκαια και ομιλητή τον ίδιο τον Αλέξη Τσίπρα, αυτοπροσώπως παρακαλώ. Αλλά, αλήθεια, τι ήταν το ΠΑΣΟΚ του 1974; Ήταν μια προσπάθεια, θετική κατ’ αρχήν, να μπει στην οικονομική, κοινωνική και πολιτική ζωή της χώρας το μισό του ελληνικού πληθυσμού, που ήταν αποκλεισμένο από το μετεμφυλιακό κράτος. Μια προσπάθεια άρσης των κραυγαλέων κοινωνικών αδικιών, παροχών στους ασθενέστερους, δημιουργίας στοιχειώδους κοινωνικού κράτους. Από την άλλη, όμως, όλα αυτά δεν στηρίχθηκαν στην αύξηση της παραγωγικότητας και ανταγωνιστικότητας της οικονομίας, στην αναδιανομή πραγματικού παραγόμενου πλούτου. Στηρίχθηκαν, δυστυχώς, στα δανεικά. Καλλιεργήθηκε έτσι μια κουλτούρα εύκολου πλουτισμού, ήσσονος προσπάθειας, διόγκωσης του δημοσίου, κρατισμού, πελατειακών σχέσεων, διαφθοράς, πολιτιστικής χυδαιότητας.
Ήταν ένα μοντέλο μιας οικονομίας και μιας κοινωνίας στον αέρα. Αυτό το μοντέλο έφτασε στα όριά του και βοηθούσης και της διεθνούς συγκυρίας, οδήγησε στη σημερινή βαθιά, πολυεπίπεδη κρίση, κρίση δημοσιονομική, παραγωγικότητας, ανταγωνιστικότητας, κοινωνικού κράτους, κρίση κοινωνική, ηθική, πολιτιστική.

Τώρα λοιπόν, που ζητούμενο είναι η αναίρεση της κουλτούρας της 3ης του Σεπτέμβρη και η δημιουργία μιας σύγχρονης, προοδευτικής, στηριγμένης στην πραγματικότητα, κουλτούρας, ο ΣΥΡΙΖΑ την οικειοποιείται. Και αν το 1974, αυτό το μοντέλο είχε μια προοπτική πλαστής ευημερίας κάποιων δεκαετιών, σήμερα, μέσα στη συγκυρία της ελληνικής, ευρωπαϊκής και διεθνούς κρίσης, είναι σίγουρο ότι θα οδηγήσει άμεσα στη χρεοκοπία, την εξαθλίωση και τη διεθνή απομόνωση.

Πρόκειται δηλαδή για κλασική περίπτωση επανάληψης της ιστορίας σαν φάρσας. Το χειρότερο όμως είναι ότι η φαρσοκωμωδία του ΣΥΡΙΖΑ βρίσκει απήχηση σε μεγάλα κομμάτια της κοινωνίας. Κομμάτια που αρνούνται να ζουν στη σκληρή πραγματικότητα. Που εμμένουν με παιδικό πείσμα στον παραλογισμό ότι μπορούν να συνεχίσουν να ζουν σε μια πλαστή ευημερία. Που έχουν πάθει καθήλωση, με την φροϊδική έννοια, σε ένα προγενέστερο στάδιο και αρνούνται να ενηλικιωθούν. Όλα αυτά δεν προμηνύουν τίποτα καλό για την Δημοκρατία και την κοινωνική ειρήνη.

Όταν η Χρυσή Αυγή αμφισβητεί πλέον ευθέως το κοινοβούλιο και τη δημοκρατία, όταν η γενικευμένη ανομία εξαπλώνεται από την Ύδρα στην Κόρινθο, όταν ρατσιστική βία, μεταναστευτικό πρόβλημα και εγκληματικότητα γίνονται ένα σπιράλ βίας, όταν η απολιτικοποιημένη μηδενιστική νέα γενιά τρομοκρατών τραβά κουμπούρι για ψύλλου πήδημα, οι κίνδυνοι αντιδημοκρατικών εκτροπών και εμφυλίων συρράξεων είναι κάτι περισσότερο από υπαρκτοί.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η κυβέρνηση πρέπει να στηριχθεί στις υγιείς ορθολογικές δυνάμεις της κοινωνίας και να προχωρήσει αποφασιστικά. Να σφυρηλατήσει την ενότητά της μέσα από την σε βάθος συνεννόηση των τριών κυβερνητικών εταίρων, χωρίς ηγεμονισμούς κάποιων ή μικροκομματικές γκρίνιες άλλων. Και να προχωρήσει στις βαθιές μεταρρυθμίσεις, τη δημοσιονομική προσαρμογή και την αναπτυξιακή στρατηγική, που θα κρατήσουν την Ελλάδα στην Ευρώπη, θα την κάνουν κανονικό κράτος και θα βάλουν τα θεμέλια μιας μελλοντικής πραγματικής – και όχι πλαστής – ευημερίας.

ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ και ανένταχτες κεντροαριστερές δυνάμεις, πρέπει γρήγορα να βγουν από την αδράνεια και να δώσουν στην κοινωνία ένα προοδευτικό όραμα, μακριά από απολιθωμένα παλαιοαριστερά ιδεολογήματα και από τους λαϊκισμούς της 3ης του Σεπτέμβρη.

3 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

ΠΑΣΟΚ?? υπαρχει ακομα ΠΑΣΟΚ;;; καλα τι λεει αυτος ο αρθρογραφος;;

Εσυ Τσιπρα παρτα τωρα.. οταν δεχεσαι να μιλησεις σε τετοιες πασοκογενεις ομιλιες θα τρως αμειλικτη κριτικη απο τους αλλους πασοκους της Μεταρρυθμισης.. Μπορει να ειναι γραφικοι και δεξιοι αλλα εισαι συ καραγκιοζης που εχεις βαλει τον καθε πασοκο μεσα στο ΣΥΡΙΖΑ..

Τα μη πασοκογενη τμηματα της Δημοκρατικης Αριστερας και του ΣΥΡΙΖΑ ελπιζω να συνελθουνε απο τον ερωτα με το εκλογικο σωμα της ''μεγαλης δεξαμενης''.....

Ανώνυμος είπε...

Ειναι άπαιχτος ο αρθρογράφος!! Κάνει κριτική στο ΠΑΣΟΚ και καλά κάνει κατα την γνώμη μου.. και στο τέλος λέει ''ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ και ανένταχτες κεντροαριστερές δυνάμεις..''
Αβυσσος η ψυχη του ανθρωπου!! αλλα ναι το ΠΑΣΟΚ του Βενιζελου δεν ειναι διεφθαρμενο, το ΠΑΣΟΚ του Παπανδρεου δεν ειναι διεφθαρμενο... το ΠΑΣΟΚ της Γεννηματα (τωρα εμφανιστηκε αυτη αραγε..???) δεν ειναι διεφθαρμενο...

Ανώνυμος είπε...

Χρειάζεται μία ουσιαστκή ανάλυση της σύγχρονης πραγματικότητας παράλληλα με μία εφ' όλης της ύλης κριτική ανάλυση στην διακυβέρνηση της χώρας από το ΠΑΣΟΚ, και τις δύο περιόδους. Και τα τρία κόμματα (ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ, ΔΗΜΑΡ) οφείλουν να έχουν μία σαφή θέση γύρω από τις κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ. Η νηφάλια και εμπεριστατωμένη αποτίμηση του έργου της παράταξης που εξέφρασε την κεντροαριστερά στην χώρα μας είναι προαπαιτούμενο για την νέα πορεία του οποιουδήποτε σχηματισμού τελικά ηγεμονεύσει στον χώρο αυτό. Αυτή την στιγμή, ο ΣΥΡΙΖΑ φαίνεται να γουστάρει την πρώτη περίοδο (81-89), ενώ η ΔΗΜΑΡ την δεύτερη (96-04). Άκριτη πάντως η θέση και των δύο.
Όσων αφορά τώρα το άρθρο, η παρατήρησή μου είναι ότι ο κρατισμός και οι πελατειακές σχέσεις δεν γεννήθηκαν με τον ΠΑΣΟΚ του Αντρέα, άλλωστε η πλατεία Κλαθμώνος δεν ονομάστηκε έτσι επί Αντρέα!
CM

Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget

Αναγνώστες