Δυσοσµία βαρβαρότητας

Του Μιχάλη Μητσού, ΝΕΑ, 27.1.11

Οταν η Ουγγαρία είχε κοµµουνιστικό καθεστώς, η Αγκνες Χέλερ και ο Μίχαλι Βάιντα καταδιώχθηκαν ως διαφωνούντες, εκδιώχθηκαν το 1973 από το Πανεπιστήµιο και τέσσερα χρόνια αργότερα αναγκάστηκαν να µεταναστεύσουν. Σήµερα, που τη χώρα κυβερνά ο Βίκτορ Ορµπαν,οι δύο αυτοίφιλόσοφοι διώκονταιξανά. Αυτήτη φορά, η κατηγορία είναιότι… καταχράστηκαν κοινοτικούς πόρους που προορίζονταν για την πανεπιστηµιακή έρευνα. Ξόδεψαν χρήµατα των φορολογουµένων, λέει, για να εκδώσουν άχρηστες αναθεωρηµένες µεταφράσεις του Πλάτωνα! Ο πραγµατικός λόγος είναι όµως ότι επέκριναν ανοιχτά τον νέο νόµο περί Τύπου που τέθηκε σε ισχύ την Πρωτοχρονιά.  Οι γερµανοί φιλόσοφοι Γιούργκεν Χάµπερµας και Τζούλιαν Νίντα-Ρούµελιν διαµαρτύρονται γι’ αυτές τις διώξεις και ζητούν από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να σταµατήσει επιτέλους να κωλυσιεργεί και να προβεί σε µιαενδελεχή εξέταση του επίµαχου νόµου. «Από την Κίνα απαιτείτε, και δικαίως, να σέβεται τα ανθρώπινα δικαιώµατα»,

Δημοκρατική Αριστερά: Ο κομματικός μηχανισμός στην υπηρεσία της κοινωνίας

Του Νίκου Γραικούση, 27.1.11

Η Δημοκρατική Αριστερά είναι το πολιτικό κόμμα που ιδρύθηκε πριν από λίγους μήνες,  από την ανάγκη να εκφραστεί  και να παρουσιαστεί δημόσια η φωνή του αριστερού ορθολογισμού ως μια νέα πρόταση εξόδου από το σημερινό οικονομικό και κοινωνικό αδιέξοδο. Βασική επιδίωξη του νέου αυτού πολιτικού φορέα είναι να παρουσιάσει μια πρόταση πολιτικής, οικονομικής και κοινωνικής οργάνωσης κάτω από το εννοιολογικό πρίσμα που φέρει ο τίτλος του κόμματος, δηλαδή αυτό  της Δημοκρατίας και της Αριστερής οπτικής γωνίας.

Της Δημοκρατίας, που σημαίνει να αποφασίζει ο καθένας για αυτά που τον αφορούν και της Αριστεράς που σημαίνει να αποφασίζει ο καθένας ελεύθερα για αυτά που τον αφορούν, απαλλαγμένος από το βάρος των αναγκών του.

Γ. Καμίνης Επιρρίπτει ευθύνες σε όσους οδήγησαν σε αδιέξοδο τους 300 μετανάστες

Το Βήμα-ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ ΜΠΙΤΣΙΚΑ | Τετάρτη 26 Ιανουαρίου 2011 [ 21:04 ]

Ευθύνες σε όσους οδήγησαν σε αδιέξοδο τους 300 μετανάστες με την εγκατάστασή τους στη Νομική, αλλά και σε κρίση, όπως είπε, την πόλη της Αθήνας επέρριψε ο δήμαρχος Αθηναίων κ. Γ. Καμίνης. Διαβεβαίωσε ότι ο Δήμος Αθηναίων είναι πρόθυμος να παράσχει ανθρωπιστική βοήθεια, αλλά διεμήνυσε «προς κάθε κατεύθυνση» ότι ο Δήμος Αθηναίων «δεν προτίθεται όμως να επωμισθεί ευθύνες που δεν του ανήκουν ». Οσον αφορά το ζήτημα του πανεπιστημιακού ασύλου, τάχθηκε υπέρ «μίας μη βίαιης λύσης».

Παράλληλα, απέρριψε την πρόταση που απηύθυνε ο πρόεδρος της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ κ. Αλ. Τσίπρας ο οποίος πρότεινε «εφ’ όσον και η επιτροπή των αγωνιζόμενων μεταναστών το επιθυμεί, να μεταφερθούν ασφαλώς σε ένα δημοτικό γυμναστήριο προκειμένου να συνεχίσουν το δίκαιο αγώνα τους». Ο κ. Καμίνης σημείωσε χαρακτηριστικά: «Στις συγκεκριμένες συνθήκες η παραχώρηση χώρου από τον Δήμο για άγνωστο χρονικό διάστημα ισοδυναμεί με την ανάληψη αυτής της ευθύνης. Ιδίως, όταν αβασάνιστα ζητείται από το Δήμο «δημοτικό γυμναστήριο» ή «γήπεδο» για να στεγάσει επ΄ αόριστον 300 απεργούς πείνας!».

Τα σενάρια για το χρέος με φόντο την αναδιάρθρωση

Tvxs

Θεωρούνταν ασκήσεις επί χάρτου. Σήμερα οδεύουν σε μεγάλο βαθμό προς υλοποίηση. Πρόκειται για μεθόδους διαχείρισης του ελληνικού δημοσιονομικού προβλήματος, με χαρακτηριστικά ρύθμισης -αν όχι αναδιάρθρωσης- των χρεών. Το τραπέζι έχει στρωθεί και περιμένει την Ελλάδα και τους πιστωτές της, ανάμεσα στους οποίους και οι Ευρωπαίοι εταίροι της.

Όροι όπως «επιμήκυνση αποπληρωμής», «επαναγορά ομολόγων», «κούρεμα χρέους» ή «ευρωομόλογο» κατέχουν πλέον περίοπτη θέση στο καθημερινό λεξιλόγιο της χώρας. Ακολουθούν οι πιο συζητημένες εκδοχές εξυπηρέτησης του ελληνικού χρέους:

1.Επιμήκυνση αποπληρωμής του ελληνικού δημόσιου χρέους. Είτε μερική (μόνο των 110 δις που αποτελούν το δάνειο από ΕΕ και ΔΝΤ), είτε συνολική (των περίπου 330 δις ευρώ που αντιστοιχούν σε ολόκληρο το χρέος της χώρας).
Η επιμήκυνση μπορεί να συνοδευτεί από την ταυτόχρονη αποκλιμάκωση του επιτοκίου δανεισμού, κάτι που αφορά μόνο το δάνειο των 110 δις ευρώ, καθώς το επιτόκιο των ελληνικών ομολόγων διαμορφώνεται από τις αγορές (σημειώνεται ότι το επιτόκιο με το οποίο δανείστηκε η Ελλάδα από την ΕΕ είναι λίγο πάνω από το 5% και από το ΔΝΤ περίπου στο 3%).

2010 Country Brand Index :Ποιες είναι οι προϋποθέσεις για ισχυρή επωνυμία μια χώρας;

@Από το "Πόλεις και Πολιτικές"
Η FutureBrand πιστή στο ραντεβού της και φέτος εξέδωσε την μελέτη της με την κατάταξη των χωρών με βάση την επωνυμία τους. Η έκθεση «FutureBrand 2010 Country Brand Index» ή «Έκθεση κατάταξης χωρών από την FutureBrand για το 2010» σε συνεργασία με το ειδησεογραφικό δίκτυο BBC World News είναι η έκτη και πιο περιεκτική μελέτη της επωνυμίας χωρών μέχρι τώρα. Είναι πλέον βασισμένη σε περισσότερες χώρες και με περισσότερες πληροφορίες. Μετά από 5 χρόνια μελετών, θεωρεί ότι η δυναμική της επωνυμίας μιας χώρας βασίζεται σε 5 σημαντικές διαστάσεις της χώρας αυτής: τον τουρισμό, την παράδοση και την κουλτούρα, επιχειρηματικότητα, ποιότητα ζωής και σύστημα αξιολόγησης.

Συμπληρωματικά, η δύναμη της επωνυμίας μιας χώρας καθορίζεται με τον ίδιο τρόπο όπως όλες τις επωνυμίες. Μετράμε τα επίπεδα ενημερότητας, την εξοικείωση, την προτίμηση, την υπόληψη, την υπεράσπιση και τις ενεργές αποφάσεις για επίσκεψη σε αυτή τη χώρα.

ΔΗΜΑΡ: Οι θέσεις της ΠΟΣΔΕΠ για τους μετανάστες κινούνται στη σωστή κατεύθυνση

Ανακοίνωση της Δημοκρατικής Αριστεράς για την εγκατάσταση των μεταναστών στη Νομική Σχολή και το ζήτημα που έχει προκύψει με το πανεπιστημιακό άσυλο

Η Δημοκρατική Αριστερά καλεί όλους τους εμπλεκόμενους φορείς στην υπόθεση της εγκατάστασης των μεταναστών στη Νομική, να αντιμετωπίσουν με σοβαρότητα και αποφασιστικότητα την αρνητική αυτή εικόνα.
Η Δημοκρατική Αριστερά θεωρεί ότι οι πρωτοβουλίες των πρυτανικών αρχών και οι θέσεις της ΠΟΣΔΕΠ κινούνται στη σωστή κατεύθυνση και πρέπει να υλοποιηθούν άμεσα.
Απαιτείται η ομαλή επίλυση του προβλήματος,  η εξεύρεση χώρου για τη μετεγκατάσταση των μεταναστών, αλλά και η έναρξη ενός  ουσιαστικού και συντεταγμένου διαλόγου –χωρίς κραυγές και αγκυλώσεις-για τη μεταναστευτική πολιτική.
Σήμερα, βέβαια, όσοι  με πολιτική αφροσύνη ενέπλεξαν τους μετανάστες με το  θέμα του πανεπιστημιακού ασύλου, οφείλουν να αναλογιστούν τις ευθύνες τους από την τροπή που έχει πάρει η συζήτηση για την κατάργησή του.

Σαμπάνια στο Νταβός

 Της Κάκης Μπαλή, Αυγή, 26.1.11

Πενήντα χρόνια τώρα το ετήσιο ραντεβού των ισχυρών και πλουσίων στο ελβετικό θέρετρο του Νταβός λούζεται στο φως των προβολέων της δημοσιότητας. Αλλά με εξαίρεση τα σχετικά σπάνια πολιτικά σόου στο περιθώριό του -την προσέγγιση Παπανδρέου -Οζάλ στη δεκαετία του ογδόντα ή την «έκρηξη» Ερντογάν ενάντια στον Ισραηλινό πρωθυπουργό στη δεκαετία του μηδέν- ο οικονομικός προβληματισμός που εκφράζεται στο Νταβός «ωριμάζει» πολύ αργότερα και οι όποιες μπίζνες συζητιούνται επίσης.

Συνήθως, οι τραπεζίτες στο Νταβός νιώθουν σπίτι τους και οι απόψεις τους …αγκαλιάζονται με μια άπλετη κατανόηση. Εκτός εάν έχουν τη φωλιά τους πολύ λερωμένη και κυρίως χρειάζονται για να την καθαρίσουν τα κράτη- συγκεκριμένα τα λεφτά των οικονομικά άσχετων φορολογούμενων. Αυτή ήταν η κατάσταση το 2009 και το 2010, γι' αυτό και οι τραπεζίτες είχαν πάει τότε στο Νταβός με τα μάτια χαμηλά.

Οταν όλοι έχουν δίκιο (και άδικο)

Tου Ηλια Μαγκλινη, Καθημερινή, 26.1.11

Εδώ και μήνες γινόμαστε μάρτυρες του εξής σκηνικού: αντίσκηνα και αφίσες έξω από το κτίριο της Ακαδημίας Αθηνών με απεργούς πείνας που ζητούν πολιτικό άσυλο. Εως πριν από λίγο καιρό ήταν «εγκατεστημένοι» οι Ιρανοί απεργοί πείνας, οι οποίοι, εκτός από πανό με συνθήματα, είχαν αναρτήσει και μεγάλες φωτογραφίες με εικόνες βασανισμένων αντιφρονούντων από το καθεστώς της Τεχεράνης. Τους έβλεπες το πρωί, το μεσημέρι, τους έβλεπες το απόγευμα, ενώ αργά το βράδυ είχαν χωθεί στις σκηνές τους και περίμεναν να κυλήσει η νύχτα. Πολύ συχνά, οι μουσικές τους κατέκλυζαν τον περιβάλλοντα χώρο στην Πανεπιστημίου. Μια μέρα, κάτι άλλαξε: οι πολλές φωτογραφίες και τα πανό είχαν μαζευτεί και στη θέση τους υπήρχε μια μεγάλη ανακοίνωση που έλεγε ότι τους δόθηκε πολιτικό άσυλο, ότι «νίκησαν» και ότι «απόψε» (μια Παρασκευή ήταν), θα γινόταν μεγάλη γιορτή «στις 7.30», στον ίδιο χώρο.

Aδιέξοδη και ανώφελη ενέργεια η εγκατάσταση των μεταναστών στη Νομική

Ανακοίνωση της Δημοκρατικής Αριστεράς

Η έλλειψη μεταναστευτικής πολιτικής της χώρας δεν μπορεί να αντικαθίσταται ή και να υποκαθίσταται από επιλογές μεμονωμένων ομάδων ή προσώπων, όπως συνέβη στη Νομική Σχολή σήμερα από καταληψίες μετανάστες και στενόμυαλους «συμπαραστάτες» τους και χθες στον Άγιο Παντελεήμονα από αυτόκλητους ακροδεξιούς «σωτήρες».

Η εγκατάσταση των μεταναστών στο κτίριο της Νομικής Σχολής είναι μια εντελώς αδιέξοδη και ανώφελη ενέργεια, η οποία το μόνο που καταφέρνει είναι να εγείρει συντηρητικά ανακλαστικά και να επαναφέρει με αρνητικό τρόπο το θέμα του ασύλου. Το πανεπιστημιακό άσυλο από θεσμός που εγγυάται την ανάπτυξη της γνώσης και την ελεύθερη διακίνηση των ιδεών, μετατρέπεται σε χώρο υποτιθέμενης προστασίας οποιασδήποτε κοινωνικής ή πολιτικής ομάδας επιθυμεί να διαμαρτυρηθεί ή να διεκδικήσει κάποιο αίτημα.

Καλούμε τα κόμματα, τις πολιτικές νεολαίες και τις φοιτητικές παρατάξεις να επιδείξουν  τη σοβαρότητα που απαιτεί το μείζον ζήτημα της μετανάστευσης και να αποφεύγουν κινήσεις εντυπωσιασμού που οδηγούν σε περιθωριοποίηση τα μεταναστευτικά αιτήματα και σε απαξίωση την έννοια του ακαδημαϊκού ασύλου.

Συνωμότες που δηλώνουν πατριώτες

Του Κώστα Κάρη, Αυγή, 25.1.11

Η αποκάλυψη για τους συνωμότες στον τούρκικο στρατό και το κράτος που σχεδίαζαν απόβαση στη Λέρο στα 2002-2003 με αεροπορικές και χερσαίες δυνάμεις πρέπει να οδηγήσει κάθε Έλληνα σε σοβαρές σκέψεις. Και κυρίως τα στελέχη των δικών μας κρατικών μηχανισμών.

Η συνωμοσία κατά του Ερντογάν δεν αποτελεί βεβαίως έκπληξη. Την περίμεναν τότε όλοι και επιχειρήθηκε χωρίς ευτυχώς αποτέλεσμα. Στους περισσότερους επίσης δεν προκαλεί έκπληξη η διαπλοκή του πραξικοπηματικού σχεδίου με τα ελληνοτουρκικά. Όμως για πολλούς είναι αποκάλυψη η άκρα επιθετικότητα του σχεδίου που έφθανε στην πρόκληση πολέμου. Ενός ελληνοτουρκικού πολέμου με πραγματικό στόχο την εσωτερική ανατροπή στην Τουρκία και όχι τη (συν)κυριαρχία στο Αιγαίο, όπως διατυμπανίζει η επικρατούσα θεωρία και νοοτροπία στην Ελλάδα. Οι πραξικοπηματίες ντυμένοι τη στολή του ανυποχώρητου πατριώτη θα αναλάμβαναν να σώσουν την πατρίδα από την ελληνική επιθετικότητα. Ο Ερντογάν θα επιχειρούσε να σταματήσει την κλιμάκωση στο Αιγαίο και θα δίνονταν έτσι η δυνατότητα στις πραξικοπηματικές δυνάμεις να του αφαιρέσουν την εξουσία στο όνομα του “εθνικού κινδύνου”.

Φαρμακοποιοί ή φορτηγατζήδες;

 Του Α. Καρακούση, ΒΗΜΑ, 25.1.11

Αποδεδειγμένα πια η μεγάλη μάζα των φαρμακοποιών είχε ρόλο στην προκλητική υπερκατανάλωση φαρμάκων, συνεργάστηκε αρμονικά με τους υπερσυνταγογράφους γιατρούς, απήλαυσε προμήθειες και άλλες παροχές από τις πολυεθνικές φαρμακευτικές εταιρείες και τους εγχώριους αντιπροσώπους και βεβαίως αισχροκερδούσε με ένα αγαθό κοινωνικό που συνδέεται με την υγεία του ελληνικού λαού.

Οι τηλεοπτικοί «ήρωες» των τελευταίων ημερών είναι οι φαρμακοποιοί. Ωρύονται όλη τη μέρα στα τηλεοπτικά δίκτυα, φωνάζουν ότι πλήττονται, υποστηρίζουν ότι με το άνοιγμα του επαγγέλματος θα χαθούν τα μικρά φαρμακεία, αλλά το χειρότερο είναι ότι τα κλείνουν επιδεικτικά οι ίδιοι, αφήνοντας καταχείμωνο, σε εποχή έξαρσης των ιώσεων και της γρίπης, τον κόσμο εκτεθειμένο να τουρτουρίζει σε ατέλειωτες ουρές, για το απλούστερο αντιβιοτικό ή αναλγητικό.

Του φτωχού τα στρέµµατα

 Της Άννας Δαμιανίδη, ΝΕΑ, 25.1.11

Του φτωχού τα στρέµµατα είναι τα τέσσερα, τα δέκα είναι του πλούσιου. Κι είναι πολύ άδικο να τα βάζει ο νόµος µε τους φτωχούς και να αφήνει τους πλούσιους να κάνουν ό,τι θέλουν. Πόσω µάλλον που τα στρέµµατα του φτωχούµπορούν να γίνουν στρέµµατα πολλών φτωχών, ακριβώς όπως και τωνπλουσίων. ∆ηλαδή, όταν ένας φτωχός τεσσάρων στρεµµάτων χτίζεισυγκρότηµα σε διακόσια τετραγωνικά, µε λίγοπατάρι, λίγο υπόγειο κ.λπ., αυτοµάτως έχουµε άλλους τριάντα φτωχούς να µοιράζονται τα στρέµµατά του. Μιλάµε πια για τεράστια, για µαζική φτώχεια. Κι εµείς οι Ελληνες µπορεί να είµαστε λαός που υποκύπτει στη διχόνοια, που κρατάει ένα σκήπτρο η δολερή, αλλά όταν είναιγια του φτωχού τα στρέµµατα ξεχνάµε τα µίση, όπως και για του φτωχού τα τετραγωνικά. Είναι κανόνας της ελληνικής ανάπτυξης, είναι το πνεύµατης φυλής.

Μετανάστευση φτώχειας

Tου Νικου Γ. Ξυδακη, Καθημερινή, 25.1.11

Η προαναγγελθείσα απεργία πείνας των μεταναστών, που αρχίζει σήμερα στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη, με αίτημα τη νομιμοποίησή τους, υπενθυμίζει με δραματικό τρόπο τα αδιέξοδα τα οποία αντιμετωπίζει σήμερα η ελληνική κοινωνία. Η οικονομική κρίση και η συνακόλουθη ύφεση, που πλήττουν τη χώρα, επικάθηνται σε ένα πρόβλημα ήδη εκρηκτικό, το μεταναστευτικό, το οποίο επιδεινώνεται σταθερά, ιδίως μετά το 2004. Οι μετανάστες ζητούν νομιμοποίηση και άδεια εργασίας, είτε επειδή δεν έχουν είτε επειδή η άδειά τους έχει λήξει λόγω μη συμπλήρωσης των αναγκαίων ημερομισθίων. Το αίτημα για ανθρώπινη μεταχείριση των μεταναστών είναι δίκαιο, και η ελληνική κοινωνία έδειξε να το αποδέχεται και να συμμορφώνεται επί μακρόν, σε γενικές γραμμές.

Κατατέθηκε το πόρισμα για Siemens

NAFTEMPORIKI.GR 25/01/2011 00:54

Στα 2 δισ. ευρώ η ζημία του ΔημοσίουΣε δήλωσή του ο πρόεδρος της εξεταστικής επιτροπής Σήφης Βαλυράκης αναφέρει πως όλα τα κόμματα προτείνουν περαιτέρω διερεύνηση της υπόθεσης.

Ο κ. Βαλυράκης τονίζει πως η Επιτροπή ομόφωνα διαπίστωσε την ύπαρξη ενός οργανωμένου εγκλήματος που σχετίζεται με το ξέπλυμα μαύρου χρήματος και δεν εμπίπτει για την παραγραφή στις διατάξεις του νόμου περί ευθύνης Υπουργών.

Αφήνει ακόμη αιχμές κατά των δικαστικών λειτουργών, επισημαίνοντας πως αυτοί που χειρίστηκαν την υπόθεση από τον Απρίλιο του 2005, όφειλαν από καιρού να είχαν προχωρήσει σε βάθος την εξέταση συγκεκριμένων εμπλεκομένων προσώπων είτε αυτά είναι οι γνωστοί δωροδοκήσαντες, πρώην στελέχη της Siemens, είτε παρένθετα φυσικά πρόσωπα που έπαιξαν ρόλο στην νομιμοποίηση του μαύρου χρήματος।

Γιατί τους μισούμε;

Η Κρήτη και οι ξένες Δυνάμεις, Λαϊκή εικόνα Της Αριστοτελείας Πελώνη, the books' journal, τχ. 3

Ο αντιαμερικανισμός δεν προέκυψε ως αποτέλεσμα της επιβολής της χούντας ή της κυπριακής τραγωδίας που ακολούθησε. Είναι εγγενής στην ελληνική πολιτική κουλτούρα και, ήδη από τον Εμφύλιο, έχει αντικαταστήσει τον αντιβρετανισμό και, συλλήβδην, τον αντιδυτικισμό. Κατά την ελληνική «εθνική ιδεολογία», οι ξένοι φταίνε αποκλειστικά για τα κατά καιρούς δεινά που έχει υποστεί η χώρα. Πώς και γιατί, όμως, η Ελλάδα συνεχίζει, ακόμα και σήμερα, να πορεύεται με μόνιμη επωδό όχι το σύνθημα «ανήκομεν εις την Δύσιν» του Κωνσταντίνου Καραμανλή αλλά το «είμεθα έθνος ανάδελφον» του Χρήστου Σαρτζετάκη;

«Γιατί μας μισούν;». Η ερώτηση, μαζί με την εικόνα συντριβής των Δίδυμων Πύργων, κόσμησε το εξώφυλλο του Newsweek λίγες μέρες μετά την 11η Σεπτεμβρίου 2001. Το ομότιτλο άρθρο του Φαρίντ Ζακαρία προκάλεσε μεγάλη συζήτηση, πολύ brainstorming και ποταμούς λέξεων που επιχειρούσαν να απαντήσουν στο υπαρξιακό τότε ερώτημα για τους Αμερικανούς. Στην περίπτωση του νέου βιβλίου του Ιωάννη Στεφανίδη, καθηγητή Διπλωματικής Ιστορίας στο ΑΠΘ, το υπαρξιακό ερώτημα περίπου αντιστρέφεται. «Γιατί τους μισούμε;». Όχι μόνο τους Αμερικανούς, αλλά πριν από αυτούς τους Βρετανούς, τις Μεγάλες Δυνάμεις, αλλά και λιγότερο ισχυρούς «παίκτες» όπως τους Τούρκους και τους Σλάβους;